hala-zeppelinow-balon-2

Ław­ica — to w 1918 roku — wios­ka zna­j­du­ją­ca się pod Poz­naniem, gdzie zlokali­zowana była niemiec­ka stac­ja lot­nicza. Tuż po wybuchu Pow­sta­nia Wielkopol­skiego 27. grud­nia 1918 roku stanow­iła ona realne zagroże­nie dla mias­ta i Pow­stańców, gdyż była ostat­nim punk­tem obrony jed­nos­tek niemiec­kich w pobliżu Poz­na­nia.

Tak opisy­wał to Kuri­er Poz­nańs­ki z dnia 08.01.1919 roku:
Zaję­cie stacji lot­niczej w Ław­icy

Komen­da Poz­nańskiej Straży i Bez­pieczeńst­wa odbier­ała już od szeregu dni alar­mu­jące wieś­ci o stacji lot­niczej w Ław­icy. Donos­zono z wszys­t­kich stron o gro­madze­niu się tamże żołnierzy niemiec­kich różnego rodza­ju i broni, żołnierzy Polaków należą­cych do zało­gi lot­niczej stacji nie wpuszczano zupełnie od szeregu dni na stację. Raz po raz prze­dostawały się na zewnątrz pogróż­ki lot­ników niemiec­kich o zbom­bar­dowa­niu mias­ta, zało­ga wznosiła sza­ńce, z okolicznych wsi nad­chodz­iły wieś­ci, że lot­ni­cy planu­ją wskutek odcię­cia od Poz­na­nia rek­wiz­y­cję bydła i żywnoś­ci. Częs­to pojaw­iały się niemieck­ie samolo­ty w kierunku Frank­fur­tu, jak przy­puszczano z żywnoś­cią i amu­nicją oraz instrukc­ja­mi wojskowe­mi. Ofi­cerowie niemiec­cy stacji z porucznikiem Fis­cherem na czele ogłosili wewnątrz tejże stan prawa doraźnego, żywioły pojed­naw­cze wśród zało­gi siła zmus­zono do posłuchu w najwyraźniejszym zami­arze urządzenia z Ław­icy placu zbro­jnego, mającego zgro­madz­ić jak najwięk­szą liczbę żołnierzy wszys­t­kich broni, by w stosownej chwili napaść na Poz­nań.

Wobec takiego stanu rzeczy komen­da pol­s­ka, chcąc uniknąć krwi przelewu, naw­iąza­ła rokowa­nia ze stacją, postaw­iła swo­je żąda­nia, na które ofi­cerowie niemiec­cy stacji odpowiadali wymi­ja­ją­co z wyraźnym zami­arem przewleka­nia układów, jak się wydawało aż do nade­jś­cia spodziewanej odsieczy niemieck­iej.

Tym­cza­sem wśród żołnierzy pol­s­kich rosło coraz sil­niejsze wzburze­nie, zwłaszcza na wieść, że Niem­cy przy­go­towu­ją wszys­tko, aby wysadz­ić w powi­etrze skład­nicę bomb, spal­ić część aparatów lot­niczych i zapasy ben­zyny i na koniec obrzu­cić mias­to i fortecę Poz­nań bom­ba­mi. 
Gdy się okaza­ło, że wszys­tkie kro­ki pojed­naw­cze nie doprowadzą do celu, żołnierze polscy roz­go­ryczeni do najwyższego stop­nia, samorzut­nie wyruszyli w nocy z sobo­ty na niedzielę prze­ciw stacji, otoczyli ją z wszys­t­kich stron i zażą­dali przez par­la­men­tarza naty­ch­mi­as­towej kapit­u­lacji. Posterun­ki niemieck­ie przyjęły ich ogniem mimo, że parl­men­tarz pol­s­ki był jeszcze w obozie. Skutkiem tego wywiąza­ła się ogól­na zacię­ta strze­lan­i­na….”

Tak początek tych wydarzeń opisy­wały gaze­ty w tam­tym cza­sie.
A my zaprasza­my do obe­jrzenia fil­mu doku­men­tal­nego, zre­al­i­zowanego w 2008 roku pt. „Pow­stanie Wielkopol­skie – Zdoby­cie Ław­icy”
w reż. Janusz Sido­ra, emi­towanego przez TVP

Podziel się!